Ürün videosunda native marka entegrasyonu: ürün tarifin içinde nasıl yer alır
Ürün videoda nasıl yer alırsa reklam gibi durmaz: entegrasyon düzeyleri, ambalajın kadraja giriş anı ve çekim planı.
Native marka entegrasyonu, ürünün videoda reklam nesnesi olarak değil, içeriğin işleyen bir parçası olarak yer almasıdır. İzleyici tarifi ya da kullanım anını izler, ürün o akışın içinde çalışır. Marka entegrasyonu çoğu zaman logo göstermekle karıştırılıyor. Aşağıda entegrasyonun düzeylerini, ambalajın kadraja giriş anını ve bu kararın çekim planına ne yaptığını anlatıyoruz.
Reklam gibi görünen video neden kaydırılıyor
İzleyici bir videonun reklam olduğunu ilk saniyede anlar. Anladığı anda parmağı kayar. Reklamdan nefret ettiği için değil, kendisine bir şey izletilmek istendiğini fark ettiği için. Ürünün ortada durduğu, ambalajın kameraya çevrildiği, sesin ürünü övdüğü açılış tam olarak bu sinyali veriyor.
Bunun maliyetini kendi reklamlarımızda gördük. Ürünü parlak ve pürüzsüz gösteren yemek görüntüsüne dayalı video, mesaj başına hesabımızın pahalı ucunda kaldı. Görüntü güzeldi, izlendi, konuşma başlatmadı. Aynı dönemde en ucuz sonucu veren şey parlatılmış görüntü değil, kamera arkası görüntüsü oldu.
Entegrasyon kararı tam da burada işe yarıyor. Ürünü kadranın merkezine koyup anlatmak yerine, ürünü izleyicinin zaten izlemek istediği bir işin içine yerleştiriyorsunuz. İzleyici videoyu bırakmıyor, çünkü ürün onun izleme sebebini bölmüyor. Reklam olduğunu anladığı an değil, tarifi ya da kullanım anını bitirdiği an karar veriyor.
Entegrasyonun üç düzeyi
Ürünün bir içerikte yer alma biçimi üçe ayrılıyor. Hangisinin seçileceği markanın bilinirliğine ve videonun işine göre değişir.
- Ürün tarifin malzemesidir: kavanoz açılır, ürün tencereye girer, tarif onsuz yürümez.
- Ürün çözümün kendisidir. İçerik bir sorunu çözer, ürün o çözümün merkezinde durur.
- Ürün sahnede doğal duran nesnedir. Tezgahta ya da kahvaltı masasında görünür, anlatımın konusu olmaz.
Yeni çıkan bir ürün birinci düzeye ihtiyaç duyar, çünkü izleyici o ürünün ne işe yaradığını henüz bilmiyor. Tanınan bir ürün üçüncü düzeyde hatırlatma yapar. Hangi düzeyde olduğunuzu anlamanın yolu şu: ürünü kurgudan çıkarın, içerik hâlâ ayakta duruyorsa entegrasyon yapılmamış, ürün sadece kadraya konmuş demektir.
İkinci düzey en çok atlanan yer. Bir sos ya da baharat, tarifin lezzetini kuran bileşense video onu göstermekle kalmaz, sonucu ona bağlar: kıvam onunla tutar, renk onunla gelir. Bu bağ kurulduğunda ürün adı söylenmese bile izleyici ürünü hatırlar. Aynı çekimden hem düzey bir hem düzey üç plan almak da mümkün, yeter ki hangi planın hangi mecraya gideceği çekimden önce belli olsun.
Ambalaj kadraja ne zaman girer, marka adı nerede geçer
Ambalajın yeri videonun ilk saniyesi değil. Açılışta merak var: elin hareketi, kapağın kalkması, tencerenin sesi. Ambalaj bu ilgi kurulduktan sonra, ürünün gerçekten kullanıldığı anda kadraja girer. O an doğal görünür, çünkü izleyici zaten o elin ne yapacağını takip ediyordur.
Süre tarafında ölçü şu. Ambalajın net göründüğü toplam süre videonun küçük bir bölümünde kalsın ve tek bir uzun planda toplanmasın. İki üç kısa an, uzun bir gösterimden daha çok akılda kalıyor. Etiket okunacak netlikte olmalı, ama kamera etiketi okutmak için beklememeli.
Marka adı anlatım metninde bir kez, ürünün işini anlatan cümlenin içinde geçer. Kapanışta tekrar edilmesi gerekmez; orada izleyicinin ne yapacağı söylenir. Adı üç kez duyulan ürün reklam gibi duyuluyor ve izleyici o noktada zaten kaydırmış oluyor.
Ambalajın son karede tek başına durduğu kapanış da her işe uymaz. Kaydırmalı mecrada video son saniyeye kadar izlenmediği için o kare çoğu izleyiciye hiç ulaşmaz. Ürünü videonun ortasında, işin göründüğü anda kadrada tutmak daha güvenli. Kapanış planını yine de çekin, ama tek taşıyıcı kare olarak değil, kurguda seçenek olarak durursa iyi olur.
Tarif videosu vitrindir, reklam ayrı kurgudur
Bu ayrım çoğu bütçe hatasının kaynağı. Tarif videosu markanın vitrinidir: sayfada durur, ürünü bağlamıyla gösterir, kaydedilir ve paylaşılır. Reklam başka bir işe koşulur. İlk saniyede alıcıyı seçer, tek bir eylem ister ve başarısı mesaj başına maliyetle ölçülür.
İkisini aynı kurguyla kullanmak pahalıya patlıyor. Kendi hesabımızdaki en pahalı mesaj maliyetleri, en güzel görüntüye sahip videolardan çıktı. Reklama koyacağınız kurgu ayrı yazılır; nasıl kurulduğunu reklam filminde 4A kurgusu yazısında anlattık. Bütçenin hangi formata gideceği sorusuna da gıda markaları için çalışan reklam formatları yazısı bakıyor.
Şef ya da içerik üreticisiyle ortak içerikte sınırlar
Ortak içerikte entegrasyonun gerçek şartı, ürünün gerçekten kullanılması. Kullanılmayan ürünün kadrada durması izleyiciye belli olur, çünkü elin ürünle ilişkisi tutmaz. Kapağı açılmamış kavanoz ya da hiç dökülmeyen sos kurguda hemen görünüyor.
İkinci sınır iddiadır. Ürüne yüklenen cümle büyüdükçe güven düşer; ürünün yaptığı işi söyleyen sade cümle daha iyi çalışıyor. Bir şefin ürünü neden seçtiğini kendi sözleriyle anlatması, hazırlanmış övgü cümlesini okumasından çok daha ikna edici. İş birliği içeriğinin platform kurallarına uygun biçimde etiketlenmesi de gerekir.
Üçüncüsü üretici tarafının formatı. İçerik üreticisini kendi kanalında tutan şey onun ritmi, kamera açısı ve konuşma biçimidir. Marka bu formatı kendi reklam kurgusuna çevirdiğinde içerik hem üreticinin kitlesine yabancılaşır hem markaya yaramaz. Anlaşmada ürünün hangi anlarda ve nasıl görüneceği yazılır, videonun nasıl kurgulanacağı üreticiye bırakılır. Marka tarafından gelen tek kesin madde ürünün doğru kullanılması olur.
Entegrasyon çekim planını nasıl değiştirir
Karar çekim gününden önce verilir, çünkü plan buna göre kurulur. Ambalaj kadraja girecekse temiz yedekleri hazır olmalı. Açılan, sosu bulaşan, buğulanan ambalaj bir daha net görünmez ve o planı tekrar çekmek gerekir. Etiketin kameraya bakan yönü de sabitlenmeli. Aynı ürün iki planda iki farklı yönde durursa kurguda o iki plan yan yana gelmez.
Yakın plan ihtiyacı buradan doğar. Ürünün dokusu ve kesiti ayrı planlarda alınır; bunlar tarifin geniş planlarından farklı bir mercek ve farklı bir ışık açısı ister. Planların aynı gün içinde ve aynı ışıkla alınması kurguyu kurtarır.
Aynı gün içinde e-ticaret görselinin de alınması bu planlamaya bağlı. Video için kurulan ışık ve zemin dururken ürünün fotoğrafını çekmek ayrı bir hazırlık istemez; çekim zeminleri ve yüzeyler raftan geldiği için ürün birkaç farklı zeminde arka arkaya çekilir. Listing görseli ile reklam videosunun aynı günden çıkması, ürünün iki mecrada aynı renkte ve aynı dokuda görünmesini de sağlar.
Ürünün tazeliği bozulduğunda işi kurtaran şey, mutfağın çekim alanının yanında olması. Stüdyomuzda tezgah, iki fırın ve wok gözlü ankastre ocak çekim alanının hemen yanında; bozulan bir tabak mekandan çıkmadan yeniden hazırlanır ve plan listesi aksamaz. Bir çekim gününde kaç farklı kare çıkacağını çoğunlukla bu belirliyor.
Ürününüzün videoda nasıl yer alacağına karar vermek, çekim planının ilk maddesi. Projeyi konuşup ihtiyacı birlikte belirleyelim: stüdyo ve prodüksiyon paketlerini inceleyin, sonrasını WhatsApp üzerinden konuşalım.
Sık sorulan sorular
Native marka entegrasyonu nedir?
Native marka entegrasyonu, ürünün içeriğin işleyen bir parçası olarak yer almasıdır. Ürün tarifin malzemesi, çözümün merkezi ya da sahnede doğal duran nesne olabilir. Ölçüsü şudur: ürün kurgudan çıkarıldığında içerik dağılıyorsa entegrasyon gerçektir. Logonun kadrada görünmesi tek başına entegrasyon sayılmaz.
Ambalaj videoda ne kadar görünmeli?
Ambalajın net göründüğü süre videonun küçük bir bölümünde kalır ve uzun tek plana toplanmaz. İki üç kısa an, uzun bir gösterimden daha çok akılda kalıyor. Etiket okunacak netlikte olmalı, ama kamera etiketi okutmak için beklememeli. Bu karar kurguda değil, çekim planında verilir.
Tarif videosu reklam olarak kullanılabilir mi?
Tarif videosu vitrin işi görür; sayfada ürünü bağlamıyla gösterir ve kaydedilir. Reklamda kurgu farklıdır, ilk saniyede alıcıyı seçer ve tek bir eylem ister. Kendi reklamlarımızda parlak yemek görüntüsüne dayalı video mesaj başına pahalı uçta kaldı. İki kurgu ayrı yazılır.
Çekim gününe üründen kaç adet getirmek gerekir?
Çekim gününe ürünün temiz ambalajlı yedekleriyle gelmek gerekir; açılan ya da sosu bulaşan ambalaj bir daha net görünmez. Kaç adet gerektiği plan listesindeki yakın plan sayısına bağlı ve proje konuşulurken belirlenir. Tarifte tüketilen miktar için ayrıca yedek hesaplanır.
